احمد قابل، محقق و پژوهشگر ديني گفت: همان­طور كه پيامبر مخاطبان عصر خود را به نفي سنن غيرمعقول پيشينيان دعوت مي­كند و بشر را به استفاده از عقل و خرد خويش فرا مي­خواند، امروز نيز هرچه غيرمعقول باشد، شريعت پيشاپيش بر آن خط بطلان كشيده است.

وي كه به مناسبت عيد سعيد قربان در دفتر جبهه مشاركت ايران اسلامي منطقه فارس سخن مي­گفت، اظهار داشت: ما وقتي اسم خود را مسلمان و تابع شريعت مصطفي(ص) مي­گذاريم، فرض را بر اين گذاشته­ايم كه متني الهي وجود دارد كه سخن خداست و پيامبر واسطه انتقال آن متن است. اما چون در اين متن قرار است موجودي نامحدود با موجودي محدود سخن گويد، لاجرم محتواي آن در حد ظرفيت آن موجود محدود "نازل" شده و تنزل يافته است.

وي ادامه داد: در خصوص تفسير شريعت نيز پيامبر حق افزودن يا كاستن چيزي بر آنچه از جانب خداست ندارد و در قرآن، خداوند پيامبر را تهديد كرده است كه اگر كوچك­ترين امر نادرستي را به خداوند نسبت دهد رگ گردنش قطع خواهد شد.

قابل در ادامه گفت: آنچه در قرآن آمده و آنچه پيامبر و امامان در قالب احاديث و روايات بيان كرده اند در صورتي كه انتساب آن سخنان به آنان ثابت شود "متن اوليه شريعت" نام دارد و مي­توان كليت اين متن را به خداوند نسبت داد.

وي در بيان تاريخ تحريف شريعت گفت: تحريف شريعت، هم در متون اوليه اسلام (غير از متن اصلي قرآن) اتفاق افتاده است و هم در فهم­ها و برداشت­هاي پيروان شريعت كه "متون ثانويه شريعت" را تشكيل مي­دهند.

قابل تصريح كرد: تحريف هر حقيقتي دقيقاً از فرداي اعلام آن حقيقت آغاز شده است. آغاز تحريف شريعت نيز از همان زمان حضور پيامبر با جعل احاديث ايشان بود كه خود ايشان نيز بارها اين نكته را تذكر داده و جاعلان احاديث خود را لعن نموده اند. اگر در 1400 سال پيش و در زمان حضور خود صاحب شريعت، تحريف آن نيز شروع شده است بي­ترديد پس از وفات ايشان نيز تحريفات ادامه داشته و تا كنون گرد و غبار فراواني بر چهره دين نشسته است. بنابراين كار كساني كه امروز نوانديش و روشنفكر نام گرفته­اند، برگرفتن و زدودن اين غبارهاست نه چنان­كه برخي از روشنفكران غير ديني مي­گويند "بزك كردن دين".

وي با بيان اينكه اولين تحريف در دين همين است كه كسي گمان كند هرچه به نام شريعت و صاحب شريعت در ديروز و امروز تحقق يافته و مي­يابد مورد نظر و رضاي صاحب شريعت بوده افزود: امروز صاحبان تفكر مدرن در برابر فهم نادرست انديشه­هاي فيلسوفان دوران جديد، از قبيل نيچه و كانت و ماركس واكنش نشان مي­دهند و مدعي مي­شوند آنها چيزهايي غير از آنچه منتقدان مي­گويند گفته­اند. همين سخن را مي­توان در مورد فهم­ها و تفسيرها و برداشت­هايي نيز كه از شريعت در تاريخ شده است روا دانست و بسياري از آن­ها را فهم نادرست شريعت خواند.

قابل در شمارش انگيزه­هاي تحريف شريعت گفت: مهم­ترين عامل تحريف شريعت نه بدخواهي تحريف كنندگان، بلكه جهل آنان بوده است؛ از جهل مخاطبان پيامبر تا جهل واسطه­هايي كه سخن ايشان را به ديگران رسانده­اند. به عبارت ديگر، همه مخاطبان پيامبر و ائمه در درجه واحدي از دانش و فهم نبودند و فهم و برداشتشان از سخن ايشان و توانايي حافظه­شان در انتقال آنها تفاوت داشته است.

قابل با تأكيد بر اين آيه قرآني كه دين را حنيف و منطبق بر فطرت و سرشت انسان مي­خواند، تصريح كرد: فطرت به گفته بسياري از صاحب نظران چيزي جز عقلانيت انسان نيست و بر اين اساس، دين تماماً منطبق بر عقلانيت بشر در تمام زمان­ها و مكان­هاست نه فقط عقلانيت بشر زمان نزول.

وي اظهار داشت: همان­طور كه پيامبر مخاطبان عصر خود را به نفي سنن غيرمعقول پيشينيان دعوت مي­­كند و بشر را به استفاده از عقل و خرد خويش فرا مي­خواند، امروز نيز هرچه غيرمعقول باشد شريعت پيشاپيش بر آن خط بطلان كشيده است.

وي غلو را عامل ديگر تحريف دانست و عنوان كرد: ما هم در مسير محبت و مدح ائمه اطهار و هم در مسير بيزاري از مخالفانشان گاه دچار غلو مي­شويم. به عنوان مثال چنين گمان مي­كنيم كه اهل سنت در عين اينكه قبول دارند عمر بن خطاب چنان جفاهايي را بر حضرت زهرا(ع) روا داشته است، از او و كارش دفاع و حمايت مي­كنند. درحالي كه علماي اهل سنت نيز معتقدند جسارت و اهانت به حضرت زهرا(ع) از بزرگ­ترين گناهان است، ولي ادعا مي­كنند كه چنين كاري از عمر سرنزده است.

قابل ادامه داد: در مدح ائمه(ع) نيز تاريخ شيعه اقوال غلوآميز زيادي را ثبت كرده است كه پيشينه­اش به همان زمان حضور ائمه بازمي­گردد. منتها غاليان پس از حمله­ها و لعنت­هاي ائمه، يك گام عقب­نشيني كردند و احاديثي ساختند به اين مضمون كه ائمه را به مقام خدايي نرسانيد و سپس هرچه مي­خواهيد در مدحشان بگوييد. با كمال تأسف، اين نوع غلو در مجالس و محافل مذهبي امروز شايع است.

اين پژوهشگر ديني "بدخواهي بدخواهان" را از ديگر عوامل تحريف عنوان كرد و گفت: اينان براي اينكه اسلام را زشت و ناهنجار جلوه دهند به جعل حديث و تحريف واقعيت­هاي اسلام مي­پرداختند، به گونه­اي كه يكي از اين افراد در هنگام مرگ خود مي­گويد چهارهزار حديث جعل كرده و در كتاب­هاي شيعه گذاشته­ام.

وي افزود: اينان گاه چون شناخته شده بودند و مستقيماً نمي­توانستند به كتاب­هاي راويان صديق ائمه دست پيدا كنند، با واسطه­هايي به اين كتب دست مي­يافتند و در ميان سطور آنها و بين عبارات آنها دست به تحريف مي­زدند.

صاحب وبلاگ شريعت عقلاني، در ادامه به كيفيت­هاي تحريف اشاره كرد و گفت: يكي از اين نحوه­ها، گسترش بي­مبناي دايره حرام­ها يا حلال­هاي  الهي است. قرآن كريم در برخي از آيات، به كساني كه بي­دليل برخي خوردني­ها را حرام كرده بودند مي­تازد و از آنها مي­پرسد مگر خدا گفته است كه اين چيزها را نخوريد؟

وي اظهار داشت: در تاريخ اسلام نيز چنين تحريفاتي صورت گرفته و ما با تورم احكام حرمت در شريعت مواجهيم كه با اصل اصالة الاباحه ناسازگار است.  

وي با انتقاد از سخت­گيري­هاي اخيري كه در پوشش زمستاني بانوان اعلام شده است كه گفت: كساني كه چكمه را علامت تبرج مي­دانند با كدام استدلال فقهي چنين مي­گويند و در اين مورد، از كدام فقيه سؤال كرده­اند؟ چرا برخي كاسه داغ­تر از آش شده­اند و دين را از مسير فطرت و عقل خارج مي­كنند؟

قابل ترويج دين­داري رياكارانه و توسل به خشونت و تكفير را از حربه­هاي تحريف­كنندگان عنوان كرد و تصريح نمود: در تمام حوزه­هاي اعتقادات، اخلاق و احكام اسلام، تحريف واقع شده و بايد حتي به قيمت خطرات و صدماتي كه ما را تهديد مي­كند، به پيرايش و تحريف­زدايي پرداخت.